Piggen.org

Een desktop is leuker.

Dit artikel schreef ik eerder voor PopcornCulture.

Toen ik laatst de voeding van de desktop van mijn broertje moest vervangen, bedacht ik me hoe vaak ik dat soort dingen vroeger heb gedaan, en hoe leuk dat was.

Het duurde even voordat wij thuis een computer hadden. Ik weet nog dat ik bij vriendjes spelletjes als Accolade Grand Prix speelde en dat dat gaaf was. Ik had thuis wel een NES, maar dat was toch anders.
Uiteindelijk kregen we thuis een oude IBM 386, inclusief turbo-knop – die precies het tegenovergestelde doet. Op die IBM speelde ik Prince of Persia en in Wordperfect typte ik vergelijkingstests uit de AutoWeek over, die ik op de matrixprinter afdrukte. Als ik toentertijd had leren programmeren was ik nu wellicht miljonair geweest, maar ik speelde dus Prince of Persia en typte autotests over.

Toen waren er allang computers met Pentium-processoren en Windows, dus we liepen nog steeds achter. Toen ik naar de middelbare school ging, leek het mijn ouders toch wel handig om met de ontwikkelingen mee te gaan. Bij Primafoon kon je destijds Gateway-computers samenstellen. Het werd er eentje met een Intel Celeron 400MHz, 17” monitor, DVD-speler (duur!), een printer en een scanner. Het ding was millennium proof en werd geleverd in een grappige doos met koeienprint. Ik maakte er boekverslagen en werkstukken op, downloadde liedjes via Napster en Kazaa – waarbij ik mijn moeder bij elke telefoonrekening een hartverzakking bezorgde, en mezelf huisarrest – en speelde natuurlijk spelletjes. Ik bewaar goede herinneringen aan Unreal Tournament, Colin McRae Rally 2.0, FIFA 2000, GTA 2, Grand Prix 3, Deus Ex, Metal Gear Solid, TOCA 2 en Commandos 2.

Schoonheid zit van binnen

Alles ging zo zijn gangetje, totdat ik eens ging kijken hoe zo’n computer er nu van achteren uit zag en een rood schakelaartje waarnam. In de hoop dat de computer misschien wel sneller zou gaan, zette ik de schakelaar om, waarna de computer ‘poef’ deed en daarna niets meer. In paniek opende ik de kast en bedacht me dat de oorzaak waarschijnlijk dat rokende en stinkende grijze kastje was. De voeding. Ik wist toen nog niet dat het zo heette, maar op de een of andere manier kwam ik er achter en fietste naar Tilburg om een nieuwe te halen – of misschien nam ik het ding wel mee naar de winkel. De nieuwe voeding paste net in de computer en volgens mij heeft niemand toen gemerkt dat Martijntje weer had lopen prutsen.

Maar ik vond het wel mooi, de binnenkant van zo’n computer. Hoe alles verbonden was met kabels, of in sloten zat, en daarmee verwisselbaar was. Met het vervangen van die voeding deed ik mijn eerste upgrade – als je het zo wilt noemen – en vele zouden nog volgen. Noodgedwongen ook, want een nieuwe computer liet lang op zich wachten en nieuwe games en Windows-versies draaien steeds moeilijker. Uiteindelijk zijn nog de processor, het geheugen, de videokaart, de harde schijf, de controller van de harde schijf, en de DVD-speler vervangen. Volgens mij is echt alleen het originele moederbord blijven zitten.

Inmiddels zat ik ook veel op Tweakers.net en het forum daarvan, en had ik veel geleerd. Toen er eindelijk een nieuwe computer mocht komen, werd dat mijn project. Over elk onderdeel werd lang nagedacht over de beste koop en het werd echt een prachtige machine. Hij was grotendeels (donker)grijs, met wat zwarte accenten. In de zijkant van de kast zat een plexiglas venster, waardoor je in de computer kon kijken. Daarom moesten er ook onderdelen in die het aanzien waard waren, zoals dit moederbord en een blauwe videokaart – de meesten waren rood, maar dat vond ik niet mooi. De voeding had blauwe LED’s, net als de koelers die ik monteerde. Er konden er vijf in en het geluid dat het gaf deed vermoeden dat de computer elk moment kon opstijgen, maar mooi was het wel.

Computers kiek’n

Die koelers hadden ook een praktische functie, want ik wilde gaan overklokken. Voor wie het niet kent: het is simpel gezegd het buiten de fabrieksspecificaties laten draaien van hardware. Die ruimte is er omdat fabrikanten een veiligheidsmarge aanhouden, zodat al hun producten een gegarandeerde snelheid hebben. Een processor kan zo verkocht worden als zijnde 2000MHz, maar bijvoorbeeld op 2500MHz ook perfect werken. Een andere processor van dezelfde serie kan dan weer 2800MHz halen, of net 2050. Naast toeval heeft het ook te maken met kleine veranderingen en verbeteringen die fabrikanten continue doorvoeren, en daarover zijn op computerfora veel ervaringen te lezen. Ik deed daar m’n voordeel mee en zo gebeurde het dus dat ik webshops mailde of die AMD Athlon XP 1800+ stepping AIUHB had, en of dat Infineon-geheugen in de USA was gemaakt. Je zult als webshophouder tien nerds per dag hebben die even vragen of je even naar wat productcodes wilt kijken, maar het gebeurt.

Het was echt een grote hobby van me, dat overklokken. Het is alleen niet zonder risico’s. Niet dat spullen opeens doorbranden, maar de stabiliteit van je computer kan er onder lijden als je te ver gaat. Zorgvuldigheid was dus noodzakelijk. Steeds in het BIOS een parameter iets hoger instellen en daarna de stabiliteit testen door een benchmark te draaien. Als het stabiel was kon je nog wat verder gaan, zo niet, dan moest je een stapje terug. Aangezien er nogal wat parameters zijn, is het een tijdrovend karwei. Maar heel bevredigend, als je weer een iets hogere score in 3DMark kon halen en die ene nieuwe game nét speelbaar werd. Soms was ik dan toch te ver gegaan, want dan liep een spel na twee uurtjes gamen toch vast. Of ik werd vanuit huis gebeld dat de computer het niet deed. Dan zette ik bij thuiskomen een jumpertje om, resette het BIOS en zette de instellingen iets lager dan voorheen. Of ik dacht dat het aan externe factoren lag en ging dan al het stof uit de computer halen, kabels nog iets strakker wegwerken – ten behoeve van de airflow – of met nagellakverwijderaar de oude koelpasta tussen de processor en de processorkoeler weghalen om nieuwe aan te brengen.

Ik keek ook met bewondering naar tweakers die zelf volt mods soldeerden, of werkten met water- en stikstofkoeling om nóg verder te gaan. Ik kan wel zeggen dat ik zo’n beetje op Tweakers.net en andere hardwaresites woonde. Het maakte ook dat ik advies kon geven en voor andere mensen PC’tjes kon bouwen. Wat sommigen op die leeftijd met brommers hadden, dat had ik met computers.

Een north bridge te ver

Eens vroeg ik voor kerst een nieuw moederbord, een DFI Lanparty NFII Ultra B. De ‘B’ was een nieuwe revisie, aangezien bij de vorige de north bridge niet stabiel was bij een front side bus van 200MHz, en dat wil je natuurlijk niet. Het was een geweldig ding. Je kon alles instellen en je kreeg er allerlei accessoires bij, zoals stickers en een tas om je PC gemakkelijk mee naar een LAN-party te kunnen nemen. Het moederbord was ook UV-reactief uitgevoerd, waardoor het bij ultraviolet licht groen oplichtte. Dus ik hing nog wat UV-buisjes op en maakte zo een nog grotere kermis van onze computer.

Toen ik op kamers ging liet ik de computer achter en omdat de interesses ook wat verschoven waren, bouwde ik een wat ingetogenere computer voor mezelf, al ben ik ook bij deze genoeg in de kast gedoken. Toen het thuis achtergebleven exemplaar weer een upgrade had gekregen, nam ik de Lanparty NFII Ultra B mee naar Utrecht om te knutselen. Ik schroefde het moederbord, een voeding en wat UV-buisjes aan de muur en had zo een hele originele verlichtingsbron. Bij mijn volgende verhuizing heb ik het geheel wel weggedaan, omdat ik van mening was dat mijn nieuwe appartement ook weer een niet te grote chick magnet moest worden.

Nadat ik was verhuisd heb ik vanwege de ruimte ook mijn desktop weggedaan, en doe ik het tegenwoordig met alleen een laptop. Dat werkt verder prima en ook laptops kun je open schroeven, maar als je de ruimte er voor hebt werkt een desktop toch prettiger en goedkoper. Als ik bijvoorbeeld zie dat op mijn werk laptops alleen maar aan een Kensington-kabel liggen, dan zou ik graag een klus hebben aangenomen om een maand desktops te bouwen voor de helft van het geld, en ik zou ze dan niet eens hoeven te overklokken. Een desktop is ook nog eens leuker en onderhoudsvriendelijker. En als je er zin in hebt staat het nog leuk aan de muur ook.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *