Piggen.org

James Bond: houd er toch mee op.

Als ik aan James Bond denk, dan denk ik aan A View to a Kill. Waarschijnlijk omdat ik die als eerste zag, of omdat ik die van de Bond-films het meeste heb gezien – ik ben er regelmatig langs gezapt. Ik vond het wel gaaf allemaal. De grapjes, de gadgets, de actie, met uiteindelijk het gevecht met Zorin op de Golden Gate Bridge. Waarschijnlijk vond ik andere Bond-films ook gaaf in die tijd, maar deze staat me het meeste bij.

Toen ik wat ouder werd deed het me allemaal niet zo veel meer. Wel geinig, maar allemaal nogal onrealistisch. Totdat Casino Royale in 2006 uitkwam. De belofte van een hardere, meer realistische 007 maakte me nieuwsgierig en dreef me weer eens naar de bioscoop voor een Bond-film. De belofte werd volledig waargemaakt en ik vond het een erg goede film. Vooral de martelscène met Le Chiffre was huiveringwekkend. Mooie reboot.

Super British Spy

Zes jaar later ging ik met hoge verwachtingen naar SkyfallQuantum of Solace had ik overgeslagen – en kwam ik een paar uur later verbijsterd en geërgerd naar buiten, tussen een hoop jubelende mensen. Al dat goede van Casino Royale weer overboord gegooid. Wat een klucht.
Het toch niet dood zijn van 007, de ontploffing bij MI6 door een gehackte verwarming, überhaupt het hele hacking-gebeuren, het karakter van Silva, het plan van Silva (bij beiden is goed gekeken naar The Dark Knight), het gedoe op dat eiland, het feit dat ze bij MI6 gerust vreemde laptops zo aan het netwerk hangen, om op de een of andere manier te eindigen in een Schots krot voor een soort Home Alone. Ik vond het allemaal zo onrealistisch en onsamenhangend, zo doorspekt met goedkoop sentiment, nostalgisch gezever en pretentie. Ik weet dat weinigen dat met me eens zijn.

Het is natuurlijk helemaal niet erg als een actiefilm niet realistisch is en wat plotgaten bevat – mijn favoriete actiefilm is The Rock en die gaat over een potentiële gifgasaanval vanaf Alcatraz – maar wat me bij James Bond vooral tegenstaat is het gedoe eromheen. De Bond-girls, de auto’s, de merken, de muziek, de haar- en oogkleur van de acteur, de vraag of ik ‘hem’ al gezien heb. Terwijl het doorgaans toch hele matige films zijn, als je het mij vraagt. Ik maak daarbij geen onderscheid tussen films en ‘Bond-films’.
Bij IMDb scoren Bond-films zo tussen de 7 en de 8, maar ik ben ervan overtuigd dat een groot deel van de waardering te maken heeft met de herkenbaarheid en het feit dat ze die films al zo lang maken. Als ze Skyfall ‘Super British Spy’ hadden genoemd was het misschien een krappe voldoende geweest. Ik heb als ‘research’ voor dit artikel ook Quantum of Solace – toch gezien als een slechte (Bond-)film – gekeken en vond die beter dan Skyfall.

Creatieve armoede

Natuurlijk, over smaak valt niet te twisten, maar het valt toch niet te ontkennen dat je toch wel heel vaak hetzelfde voorgeschoteld krijgt. De poppetjes en locaties – mooie locaties, toegegeven – zijn wat anders, maar voor de rest kun je het wel uittekenen. Er is een vijand die zoekt naar wraak of wereldheerschappij, er is een scène in een casino waarbij ze elkaar wat uitdagen, 007 wordt een paar keer gevangen genomen (waarbij ik altijd heel flauw denk ‘schiet hem dood, dan ben je er vanaf’), er zijn vrouwen, matige oneliners, en publieke gevechten/achtervolgingen met handlangers die nog slechter schieten dan bij The A-Team.

Er zijn creatievelingen die op een gegeven moment besluiten dat het wel mooi is geweest met een film/serie/game, maar dat is hier niet bepaald het geval. Het zijn natuurlijk niet steeds dezelfde mensen, het gaat om heel veel geld, en het is voor die mensen uiteraard een eer om aan een Bond-film mee te werken, maar als er hele plots worden gerecycled vind ik het creatief aardig armoedig worden. Het plot met de wraakzuchtige ex-agent in Skyfall zat bijvoorbeeld ook in GoldenEye. Niet dat ik ervan uitga dat EON Productions de kip met de gouden eieren snel zal slachten. Al is het alleen maar omdat het de enige kip is die ze hebben.

Ik ben dit jaar – zijsprongetje – naar Jurassic World geweest en dacht daarbij vooral ‘ze hebben nu verdorie voor de vierde keer dezelfde film gemaakt’. En dat heeft 1,6 miljard dollar opgebracht. Zonder de film zelf gezien te hebben wil ik wel stellen dat ook bij Spectre creatieve armoede weer zal worden beloond. Al zal het wel weer een goede Bond-film zijn.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *